Eindelijk kwam de training tot een hoogtepunt..

De trainingen van mijn atletiek vereniging reikten de laatste tijd tot ongekende hoogtes. Ik dacht eerst dat de trainers stiekem bijscholing kregen bij het corps mariniers.. Toch niet, ze halen hun inspiratie van internet. Die zag ik totaal niet aankomen. Nee, begrijp me niet verkeerd. Natuurlijk zag ik ze in gedachten best wel surfen.. maar dan op www.omroepmax.nl, www.overwintereninmalaga.nl of op www.ochtendgymmetolga.nl.

Vorige week was het weer zover. Het was inderdaad weer rustweek. Dat betekent meestal veel oefeningen en weinig hardlopen. En ik kan je vertellen dat als er een ding is wat langeafstandlopers niet willen, dat is het wel weinig hardlopen. Nee.. wacht even.. dwars door waterige kinderspeelplaatsen rennen, over picknick tafels en halve piramides beklimmen.. dat is toch echt niet normaal. Dat heeft toch heel weinig met hardlopen te maken. En deze blog gaat immers over hardlopen.. dus ja.. Wat moet ik daarmee?

Nu hebben we een keer in de vier weken een rustweek. De gedachte is dat het lichaam ook moet rusten. In de lange voorbereiding naar de volgende marathon kan de schoen niet altijd gespannen zijn. Mentaal en lichamelijk heb je af en toe periodes nodig om bij te trekken. Rust en ontspanning is een belangrijk element in de voorbereiding. Ik haat dat. Als ik wil rusten, dan ga ik wel lekker onderuitgezakt met een biertje op de bank naar voetballen kijken. En als ik wil ontspannen, dan ga ik wel met aangenaam gezelschap op een strandje zitten.  Nee.. als ik naar de training kom, dan wil ik trainen en niets anders. Ok ok.. ik kom toch ook nog zeker wel om gezellig te kletsen en een beetje lol trappen maar dat terzijde.

Nu heb ik in het verleden al vaker me wat kritisch uitgelaten over de training (lees http://www.bigsmilerunning.nl/2013/08/04/sorry-lichaam-sorry-bilspieren/). Toeval of niet, na deze blog is die ongein min of meer begonnen. Daarna heb ik wel vaker geklaagd over oefeningen die nergens over gingen (lees: http://www.bigsmilerunning.nl/2014/01/24/goed-rustweek-dus/). Ondertussen heb ik echt wel begrepen dat al dat geklaag nergens toe leidt. Ik dacht altijd dat de pen machtiger was dan het trainingsschema maar blijkt dat dat niet zo is. Nee, tegenwoordig doe ik gewoon mee. Ja, het is revolutionair en briljant door zijn simpelheid. Ik doe er gewoon aan mee en schrijf er vooral niet meer over. Behalve nu dan.. Detail..

In zo’n rustweek gaan mijn trainers helemaal los. Trainert en d’nRem bereiden zich dan ook bijzonder goed voor op dit hoogtepunt van de maand. Een compleet uitgebalanceerd programma wordt zorgvuldig samengesteld. En natuurlijk met evenveel zorgvuldigheid uitgevoerd. Een handgeschreven briefje komt af en toe uit de achterbroekzak. Zonder bril wordt dan de volgende oefening aangekondigd. Je kunt aan alles merken dat dit hun moment is. Hier werken ze weken lang naar toe. Geen simpele interval training.. Nee.. in de rustweek dan kunnen ze pas echt laten zien wat ze waard zijn.

Ze gingen er vorige week echt voor. Een uitgebreid onderzoek op internet en zelfs een brainstormsessie moest leidden om kostte wat kost een absoluut hoogtepunt te bereiken. Trainert en d’nRem hadden een cunning plan. A plan that could not fail. Ze hadden het internet afgestruind en de ultime trainingsaanpak gevonden op allerlei discutabele sites over trainingen en rustweken.

Tussen de inmiddels vrij standaard oefeningen zoals mountain climbers (altijd heuvel op), het in de groep zeer gewaardeerde planken (links, rechts en vaak nog een extra minuutje horizontaal) en burpies (nooit op een volle maag) gingen we namelijk gewoon echt een stukje hardlopen. Ja, zit je nog op je stoel?? We liep gewoon hard een stukje door het bos, heuvel op en nog harder heuvel af om daarna op een geweldig grasveld in park Berg en bos een nieuw serie oefeningen te doen.

Iedereen blij.. een rustweek voor het hele gezin met als ultieme hoogtepunt nog zo’n voorbeeld van het efficiënt uitvoeren van een goede brainstorm sessie, de draf naar de top van een 26 meter hoge uitkijktoren. Even slikken voor mij. Ik ben niet zo van dit soort hoogtepunten. Ik blijf liever met twee benen op de grond staan of liggen.. dat mag ook.

Eenmaal boven besefde ik pas goed dat het de trainers niet te doen is om ons te pesten. Nou ja, soms wel natuurlijk.. nee grapje.. het is ze te doen om het beste in ons naar boven te halen. Stond ik daar met trillende knieen en raar redelijk onbekend gevoel in mijn buik met nog zo’n, pak hem beet, 30 andere hardlopers boven op zo’n bouwvallige houten toren. Ik keek naar Apeldoorn en naar de bossen. Het was een prachtig panorama. Ik kan echt genieten van dat soort momenten. Als daarnaast het uitzicht ook mooi is, vind ik het helemaal geweldig.

Prachtig.. Eindelijk kwam dan de training tot een hoogtepunt. Een voorlopig hoogtepunt.. laten we wel wezen. Ja.. wacht even.. “meer lopen tijdens de hardlooptraining”.. dat moet te evenaren zijn. Zolang ze maar wel de juiste sites op het internet blijven bezoeken..  dan verwacht ik nog veel meer geniale ingevingen de komende tijd.. Dat zal dan zeker zorgen tot wederom een nieuw hoogtepunt. Om jullie even op gang te helpen.. Wat dacht je bv van.. verplichte naveltruitjes, kruidige cake bij de thee na de training of wellicht een trainingsweekend in Parijs?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *