BigMouthRunning.. for bears..

Vroeg of laat moest het een keer gebeuren. De wapenwedloop tussen mijn trainers en mij was eindelijk in een impasse geraakt. Zij gaven zwaardere training, die ik dan weer kritisch bekeek in mijn blogs. Waarop zij dan weer met nog meer ongein op de training kwamen en ik natuurlijk daar weer lekker over heen ging in een volgende blog. Ik had eerlijk gezegd geen flauw idee hoe lang ik dat nog op een leuke manier kon volhouden. En toch nog fatsoenlijk kerstmis zou kunnen vieren.. Blijkbaar waren zij er ook helemaal klaar mee.

Vorige week net voor een training vroegen ze me opeens of ik de training kon overnemen. Ik schrok.. maar eh.. hoe moest dat dan? Daar stond ik dan met mijn grote mond. Ik kon zien dat zij daar wel lol in hadden. Ze hadden me even stil gekregen en dat komt vrij weinig voor.. kan ik je vertellen. Nou ja, de laatste tijd wat vaker maar dat is een ander verhaal. Ik besloot om het maar even te laten bezinken en te kijken hoe ver ik zou komen. Gelukkig deed Piet deed de tijd voor me en Paard hielp me met de route. Prima gedelegeerd. Bevredigend was het echter niet.

Na afloop van de training nam ik me voor om de volgende training helemaal zelf te doen. Om mijn voornemen kracht bij te zetten deelde ik dit met een van mijn trainers. Die zette de stok achter de deur en vond het verder best wel een goed idee. Ze zijn altijd op zoek naar trainers. Als langeafstandloper moet je sowieso al een beetje gek zijn.. als je dan ook nog anderen wilt trainen dan ben je echt wel een bijzonder exemplaar. Ik haalde mijn schouders op. Het lijkt me gewoon wel leuk om een beetje kennis te maken met het trainerschap. Niet om gelijk trainer te worden.. nee, eerst maar eens gewoon leren kennen..

De volgende ochtend werd ik wakker.. Badend in het zweet. Ik had nog maar een paar dagen om dit een beetje goed aan te pakken. Een goede voorbereiding is alles. Zouden mijn trainers dat stiekem ook doen? Dat het er allemaal heel cool en routinematig uit ziet maar dat ze eigenlijk zich grondig voorbereiden? humm.. wellicht iets om later nog eens op terug te komen.. Nu maar eerst even mijn waterbed een graadje lager zetten.

Ik had er toch ontzettend veel zin in. Maar ik ken helemaal geen mooie looproutes. Ja, ik ken wel de sneeuwroute maar die gaat begin zomer vast niet aanslaan. Wellicht dan maar lange rechte stukken richting weet ik veel waar. En wat dan als die route te lang is? Of te kort? En wat als ik echt de weg terug niet meer weet? Shit.. wellicht moet ik met mijn mountainbike (ja echt.. ik heb een mountainbike) die route voor fietsen. Maar ik heb geen tijd.. wanneer doe ik dat?

Tja.. ik heb er gewoon een goed gevoel over. Maar hoe hou ik eigenlijk de tijd bij? Ik loop altijd met mijn iphone maar dat gaat niet werken. Dan ga ik net zo veel last krijgen van mijn nek als tijdens de hardloopvierdaagse. Moet ik misschien een horloge kopen? Alleen voor het hardlopen? Is dat niet een beetje overdreven? Wellicht een goedkope dan? Waar zou ik die kunnen vinden? En dan moet ik snel zijn want over een paar dagen is het al.

Ondanks dat leek het me nog steeds ontzettend leuk. Maar ja.. zouden ze wel naar me luisteren? Wellicht kon ik groep twee nemen. Die zijn een stuk minder eigenwijs. En wat als ze dan toch iets anders willen doen ipv het gekozen schema? Dat ze bv 1 minuut tempo en 1 minuut rust willen? Of nog erger 1 minuut tempo en 2 minuten rust? Wat als ze extra oefeningen willen? Nee.. dat is niet reeel. Dat gaan ze nooit willen. Of toch wel?

Mijn gevoel zei me dat ik dit gewoon moest doen. Dat de kans te mooi was om te laten liggen. Ik was alleen nog bang dat we misschien een groep wilde zwijnen tegen zouden komen. Ja.. wilde zwijnen. Nee.. geen wolven of beren. Die leven nog niet op de Veluwe al zeggen sommigen dat het niet lang meer gaat duren. Ja.. gewoon wilde zwijnen. Vooral als er kleintjes bij zijn. Dan zijn ze behoorlijk beschermend. Denk maar niet dat hard weg lopen dan de beste strategie is. Het beste wat je dan kan doen, is gewoon rustig blijven, een goede klimboom zoeken en wellicht ze afleiden met wat lekkers.

Uiteindelijk op de training kwam Gerrit met een prachtige route met mooie lange stukken. Hij wist de weg heen en terug. Hij zorgde voor een perfecte 10 km loop zonder al te veel bankjes. Verder had ik in de middag nog even snel een goedkoop horloge met stopwatch gekocht bij de VenD in Zwolle. Daarmee zondigde ik wel een beetje maar ja.. zelfs al zou het grootste en gezelligste online warenhuis het de volgende dag bezorgen dan was het toch nog niet op tijd. Ik kon de getimede tijd goed lezen en gaf telkens met enige improvisatie aan wanneer de tempo startte en stopte. Iedereen volgde. Niemand wilde iets anders. Niemand wilde oefeningen. Die laatste had ik natuurlijk wel zien aankomen.

Ok.. Ok.. er gingen ook dingen mis. Ik vergat of we al bij tempo nummer 6 of pas bij 5 zaten. Ik heb ze gewoon voor de zekerheid nog een keertje een tempo laten lopen.. Ik liet Vos helemaal alleen terug naar de baan gaan. Hij wilde niet te ver lopen omdat hij een paar dagen later een lange trail ging doen. Ik had iemand mee moeten sturen. Tja. een echte beginnersfout.. Ook viel iemand over een boomwortel en kwam behoorlijk lelijk neer. Ik had iedereen even moeten waarschuwen dat de paden op sommige plaatsen best wel lastig begaanbaar zijn. Tja.. aan al die dingen had ik dan weer niet gedacht. Aan de andere kant was het gewoon een leuke eerste kennismaking. Het leek net een echte training.

Wellicht had ik niet zo veel moeten nadenken en wat meer kunnen genieten. Toen ik in Canada was viel het me op dat ze zich nogal zorgen maken om de aanwezigheid van beren. Geen eten achterlaten in tenten, auto’s, kinderwagens etc. Ze gooien je dood met waarschuwingsborden. Natuurlijk volgde ik alle aanwijzingen. Uiteindelijk baalde ik er van dat ik geen beer gezien heb.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *