Willen jullie meer of minder baanwerk?

De zomertijd is weer in gegaan. Dus het is weer wat langer licht. Goed nieuws voor de doorsnee hardloopliefhebber. Er kan dus na het werk weer wat langer door het bos gelopen worden. Voorlopig niet meer rennen in het donker van straatlantaarn naar straatlantaarn. En dan dus ook niet meer uit pure noodzaak de atletiekbaan op, al schijnt dat wel goed te zijn voor je snelheid.

Tijdens de dinsdagavond training gooide de trainer het een tikje populistisch gewoon in de groep. “willen jullie meer of minder baanwerk?”. De aanwezige hardloopfanatici joelden “Minder.. Minder.. Minder..”. “Goed..” zei de trainer “Dan regelen we dat!”

Dus ik liep met de grote jongens het bos in. Je kon wel zien dat het al weer een tijdje geleden was. Het leken wel pony’s die de hele winter op stal hebben gestaan en nu eindelijk de wei in mochten. Inclusief het op hol slaan en de bijbehorende gekke bokkensprongen.

De trainer had weer wat tempowisselingen bedacht, 2×2 min, 2x3min, 2×4 min, 1×5 min. En tussendoor 3a4 of misschien wel 5 seconden rust.. Dus eigenlijk precies hetzelfde schema als wat we op de baan zouden doen. Maar dan met ophalen van de achterblijvers. Ik bedoel eigenlijk achterblijver.. ik dus.. Ik voelde me wat minder pony-ig, zat teveel in mijn hoofd. Ik kon er niet echt van genieten.

De grote jongens probeerde mij nog op te beuren. Hielden wild-deuren (of hoe heten die dingen..) voor me open. Bleven op me wachten. Stuurden zelfs een hun snelste grote jongen naar achteren om me te begeleiden. Kreeg nog een bemoedigende tik op mijn billen. Het mocht allemaal niet baten.

Ik probeerde nog mijn voeten te voelen, mijn kuiten, bovenbenen, armen en schouders. Ik ontspande mijn kaken, mijn gezicht en nog wat meer onderdelen van mijn lichaam. Uiteindelijk voelde ik maar een ding.. een soort centrifuge in mijn hoofd. Het bleef maar draaien.

Had ik nog meer trucs? Jazeker wel.. Was het immers niet mooi in het bos? Had ik dat prachtige vennetje wel gezien? Scheen de laaghangende zon niet prachtig door de bomen? Prachtig en helemaal geweldig. Het hielp niets.. echt helemaal niets..

20140406-133312.jpg

Ok, ik zag dan nog wel die “natural gardening” tuin. Een paar bomen stonden prachtig in de bloesem. Daar kon nog wel even een beetje genieten. Ow.. het huis staat te koop (zie ook http://www.funda.nl/koop/apeldoorn/huis-48928985-anna-reynvaanlaan-9/). En daar ging mijn hoofd weer..

Waar dacht ik dan allemaal zoal aan? Tja.. kleine dingetjes.. je kent dat wel. Van die dingetjes die je beter niet had kunnen doen. Van die dingetjes die verkeerd uitpakken. Van die dingetjes die eigenlijk best wel stom zijn. Van die dingetjes dus die dan in je hoofd blijven zitten totdat je er een keer goed over hebt kunnen praten.

Mijn hoofd bleef tollen en de jongens gingen er echt niet minder hard om lopen. Ondertussen liep ik een veel langzamer en constant tempo. Terwijl de anderen de ene tempowisseling na de andere doorvoerden. Blijkbaar hadden zij het wel naar hun zin. Tja, wat doe je dan? Maar gewoon meehobbelen of de eerste de beste afslag naar huis? Dat laatste voelde ook niet ok.

En trouwens, ik wist totaal niet waar ik was. In het begin had ik het nog wel kunnen volgen maar uiteindelijk was ik de weg volledig kwijt geraakt. Dat krijg je van al dat gepieker.

Wat was ik blij dat ik weer gewoon bekend terrein zag. Het pad dat ik herkende.. die afgezaagde boom.. We waren ook gestopt met de tempowisselingen. Hehe.. even ademhalen.. even tot rust komen.. Bijna weer terug bij de baan. De baan.. misschien had ik hem toch gemist. Het gevoel van thuiskomen. Nee.. het is meer dat wat ik ondertussen wel kende

Het slaat natuurlijk allemaal nergens op. Dat weet ik natuurlijk al lang. De kunst is om er eens een keer anders naar te kijken. Wat meer bij mijn gevoel te blijven. Minder in dat gepieker terug te vallen. Wat meer te genieten van wat er daadwerkelijk is.

De kunst is om het eens een keertje echt anders aan te pakken. Misschien wat vaker de onbekende paden te pakken. Van die spannende paden waarvan je niet weet waar ze uit komen. Dat zou pas echt baan-brekend zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *