Moeder.. wat is het heet!!

Half nederland ligt op het strand en de andere helft is op weg naar het strand. Smachtend naar verkoeling in welke vorm dan ook. Een zee, een meer, zwembaden, jacuzzies, de wastobe van de buurvrouw, het badje van de vogels.. als er maar water in zit. Slechts een klein deel houdt zich dapper staande in deze obsesieve zoektocht naar verkoeling. De niet uit zijn element te brengen hardloper schudt met zekere verbazing zijn hoofd en kijkt nog maar eens naar het KNMI om te kijken of en wanneer dit goed gaat komen.

Voor de fatsoenlijke hardloper is dit immers geen weer om over naar huis te schrijven, laat staan in een blog. Boven de 30 graden is het vrijwel onmogelijk om de windstille straten van de stad nog wat rondjes te maken. Je zou het nog kunnen proberen in de koelte van de bossen maar op de grote zandvlaktes of heidevelden is het uit met de pret.

In de nacht werd ik om 4 uur badend in het zweet wakker. Nee.. geen maffe droom.. gewoon van de warmte. Opeens schoot de gedachte aan hardlopen door mijn hoofd. Dit zou wel eens de mogelijkheid kunnen zijn om even fatsoenlijk te rennen. Stiekem trok ik de gordijnen een klein stukje opzij. Jaaaa.. het was al licht. Ik liet me langzaam terugvallen in bed. Zou ik dan? Zou ik het proberen? Joh.. doe normaal. Het is 4 uur. Plakkend aan de dekbedhoes draaide ik me om en sliep door.

De volgende ochtend baalde ik toch een beetje. Het was een mooie kans geweest. Daarbij is het waarschijnlijk dat het die dag weer 30 graden zou kunnen worden. En onweer, de naam zegt het al, onweer zouden we krijgen. Al schijnt het wel te zijn, dat je daarvan sneller gaat lopen. Ik zag het toch niet zo zitten.

Op kantoor is het goed te houden. Komt mijn nieuwe leidinggevende naar me toe. Hey.. zegt hij.. “jij bent toch zo’n hardlopert. Hoe pak je dat nu aan met die temperaturen? Het is toch niet normaal meer. Het zweet gutst van mijn lichaam. Wat doe jij nu als je gaat lopen?” Verwachtingsvol kijkt hij me aan, waarschijnlijk hopend op die ene briljante tip. “Niet.. ik loop nu niet.. Gekke werk” vertel ik hem. Ik denk aan Barcelona. Daar zie je wel eens midden op de dag mensen hardlopen op de boulevard. Dat zijn toeristen. De lokale bevolking loopt in de avonduren. Die kijkt wel uit. Die gaan echt niet in de hitte hardlopen. Die ligt op de heetste momenten van de dag gewoon lekker te siesta-en.

Toch stak het me een beetje. Stel je voor dat ik me enorm heb voorbereid op die ene marathon en het is 30 graden. Dan loop ik ook. Kijk naar Rotterdam. Daar begon de lente opeens. 5 maanden in de sneeuw, hagel, regen, vrieskou en nog meer van dat soort ongein gelopen en hup 20 graden. Ik zie de onfortuinlijke medelopers nog liggen langs de kant, vreselijk. Stel je voor Amsterdam in Oktober, meestal de tijd van zo’n lekkere dampige nazomer, het is nog ruim 20 graden. Tja.. geen haar op mijn hoofd die dan denkt.. hummm.. het is te warm, ik ga maar eens afhaken. Nee, dan loop je toch.

Dus ik moest het toch proberen. Gisterenavond 9 uur.. het eten was al gezakt. Het was nog hartstikke licht. Het voelde warm aan, mooi dan hoef ik zeker niet aan warming up te doen. Niet dat ik dat anders wel doe.. Nu was het zeker niet nodig. Op het moment dat ik mijn eerste stappen deed, waren mijn spieren warm. Mijn longen hadden er meer moeite mee. Het was knap benauwd. Ik besloot om rustig an een klein stukje te lopen en me vooral te concentreren op mijn ademhaling. In.. piep.. uit.. piep.. In.. piep.. uit.. piep.. Het kon nog wel eens een lange loop worden.

Langzaam maar zeker brak het zweet me uit. Ik zag op zo’n reclamebord staan dat het 26 graden was. Ik geloofde de reclame ook al niet. Op mijn slapen begonnen kleine druppeltjes te irriteren. Ken je dat? Er zit dan niets maar toch voel je wat jeuken. Het is waarschijnlijk gewoon zout van opgedroogd zweet wat aan het intrekken is. Shit.. vergeten om drinken mee te nemen. Gelukkig staan op veel plaatsen de sproeiers aan. Waar is de wind? Nergens te bekennen. Het is trouwens sowieso wel heel stil op straat. Iedereen is waarschijnlijk op of in of in ieder geval vlakbij de koelkast naar het weer van RTL 4 te kijken.

Eigenlijk bevalt me dit prima. Ik loop zo een eind weg, geen enkel probleem. Na een tijdje is het zweet gewoon op. Heb je er ook geen last meer van. Wel warm maar alles went blijkbaar. Zeker maf maar eigenlijk ook lekker. Even zorgen dat ik voor het donker thuis ben. Lekker onder de koude douche en het is allemaal meer dan ok. Morgen een nieuwe dag, de langste dag, dus nu nog snel genieten van een paar van deze tropische avond loopjes. Als het aan mij ligt, dan zou wel eens een lange.. broeierige.. zomer kunnen worden..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *