Rozengeur en maneschijn in Barcelona

Het is toch altijd weer spannend.. Zo’n reisje naar het buitenland.. Deze keer extra spannend.. Zondag de marathon van Barcelona. Voor de eerste keer een marathon in het buitenland. Al voelt ook een beetje als een thuiswedstrijd..

Ik heb wel 10x gecheckt of ik alles heb. Daar waar ik meestal volsta met paspoort, boardingpass, bankpas en zwembroek (niet noodzakelijk in die volgorde) is dat nu volstrekt onvoldoende. Heb ik mijn schoenen? mijn geleende oranje shirt? korte broek? de hele reutemeteut.. En natuurlijk mijn startbewijs. Het zal je toch gebeuren, dat je dan daar staat zonder startbewijs. Dan kun je niet even terugrijden..

Eenmaal op Schiphol en door de douane zakt de spanning langzaam weg. Het moet maar zo. Wat ik niet bij me heb moet maar daar gekocht worden. Of toch nog een tshirtje halen bij de dutyfree? Van Ajax? Toch maar niet en door.. Lekker in een drafje over de lopende band naar de gate. Dit heeft een lekker tempo.. Even het gevoel vast houden voor zondag.

Had trouwens nog lekker gegeten. Heerlijk relaxt net als thuis voeten op de tafel voor het haardje.. Lasagne is toch ook pasta? Oeps, wel veel kaas.. Zoals veel lekkere dingen wellicht niet zo best voor zondag.. Wel lekker toch.. Nu maar hopen op minder gasvorming en bijbehorende kramp als tijdens de Midwinter.. Ach, gewoon loslaten..

Tegenvaller.. Zit tussen twee Spaanse mannen. Niet echt het type hardlopers.. Gelukkig word ik voor de startbaan nog vermaakt door wat fans op de chat. Nadat die mooie grote bruine ogen van Vueling me duidelijk maken dat het tijd wordt om afscheid te nemen, duik ik in mijn nog steeds niet uitgelezen “Altijd verder” van inspirerend voorbeeld Dolf Jansen.. Ja, die lange die cabaretier..

En jazeker, een boek.. normaal geen tijd en rust ervoor. Nu alleen maar rust. Al maakt dat babytje achter mij het me best lastig. Maf boek trouwens. Zitten leuke stukken in en is heel herkenbaar. En ook weer niet.. Ik loop toch wat rustiger en alleen voor de fun. Verder merk ik dat ik nog veel mag leren van Dolffie.

De punt van het vliegtuig wijst al licht naar beneden. De landing is ingezet. Fijn. Ook dat die kleine achter me een schone broek krijgt.. Je moet er wat voor over hebben. Tja, het leven van een marathonloper gaat niet over rozen. En dat was duidelijk te ruiken..

Barcelona.. Geweldige stad. Al klappen ze blijkbaar hier niet meer voor een piloot die toch best knap de landingsbaan precies goed weet te raken.. Ik hoop straks wel voor mij als ik zondag lachend na ruim 42km die altijd lastige finish-lijn ga passeren.

4 gedachten over “Rozengeur en maneschijn in Barcelona

  1. B(P)erry, de hoeveelste marathon wordt dit? Voorspelling van je finish tijd? Nu al respect voor je. Doe je ding, geniet ervan en klappen doen ze zeker weten!

  2. Leuk geschreven. Ben benieuwd naar je blog over de loop. Veel succes en blijf vooral heel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *