Hoe doet The Iceman dat?

Met -5 op de thermometer in Egmond was het een leuk voorproefje op de Midwinter Marathon. Aan de andere kant liep de aloha-man gewoon met blote buik, dus eigenlijk viel het nog reuze mee. De zon maakte veel goed. Dus ja.. weet nog niet of ik klaar voor ben voor het grote werk over twee weken in Apeldoorn.

Vanmiddag lijkt het beter. Weer -5 op de teller en overal ligt sneeuw, de fietspaden zijn beetje glad, de zon schijnt niet. De lucht is 50 tinten wit. Echt geil winter hardloopweer. Ik heb zin in een 20-er met een mooie strakke heuvels. De lastigste heuvel die genomen wordt, is het omkleden en naar buiten gaan. Brr.. wat is het koud.

Ik loop gemakkelijker dan dat ik had verwacht. Na 3 kilometer ben ik warm en voel ik amper nog kou. Ik kan genieten van het besneeuwde landschap. De eerste heuvels neem ik verdacht makkelijk. Ik besluit om een stukje verder te gaan, de route Loenermark maar dan zonder Loenermark. Er langslopend voelt toch als een frietje mayo zonder de mayo.

Wind.. Daarom ging het zo lekker op het eerste stuk. Ik had de wind mee. Toch maar door gaan met dat extra stukje.. Behalve die paar dextro geen eten meegenomen en ook geen drinken. Humm, misschien kan ik verse sneeuw laten smelten. Dat doen ze op discovery ook altijd. Goed.. en door. Ik loop nog steeds gemakkelijk. Het is ondertussen donker aan het worden. Op de veluwe doen ze dan de lampen uit. Hier houden ook de fietspaden op. Ik heb gelukkig wel een knipperend lichtding om mijn ene arm en runkeeper verlicht de andere kant. Dus dat zou voldoende moeten zijn. Toch nog jammer dat ik twee fietsers, een brommer en een auto voor de zekerheid maar even ontwijk. Heel blijven.. heel blijven.. altijd belangrijk.

Het begint ook koud te worden. Ik begin weer te verlangen naar het beloofde warme bad. Aha.. ik ben nog in staat om te versnellen. Of lijkt dat maar zo? Runkeeper geeft aan dat mijn gemiddelde snelheid afneemt. Ai.. Koude vingers, mijn linkerduim begint te tintelen. De temperatuur daalt nu natuurlijk ook. Hoe doet the Iceman dat? Inner fire? Ik maak vuisten en verstop mijn duim erin. Zo Iceman.. Eat my dust!! haha.. Al zie ik die tegemoet komende fietser een tikkeltje angstig kijken. Misschien toch maar weer ontspannen. Het is nog maar een klein stukje.

In mijn straat ligt nog veel ongeschoven, niet bestrooide sneeuw. Nog even oppassen en dan kan het bad aan. Lekker.. Runkeeper zegt 25 km en ik geloof haar. Of is het een hem? Nee.. duidelijk een haar.. humm. Ze heeft wel richtingsgevoel.. humm.. Last van sneeuw-steek?

Lastige heuvels.. check. besneeuwde wegen.. check. temperatuur ruim onder vriespunt.. check. bevriezingsverschijnselen.. check. Geen last van benen, enkels of knieen.. check. Redelijke tijd gelopen.. check. Lekker snel na het lopen in bad.. check. Op tijd ingeschreven.. check en dubbel check.. Ja.. helemaal klaar voor de Apeldoornse Midwinter Marathon..

4 gedachten over “Hoe doet The Iceman dat?

  1. Mooi verslag weer! Grappig dat je idd totaal geen kou meer voelt na ff rennen.
    Klinkt wel alsof je er klaar voor bent 🙂
    ‘Born to run’ niet gelezen… aanrader dus ook?
    Wel net 50 tinten grijs uit… 50 tinten wit mooier denk ik!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.