En dat blijft dan maar gewoon in je hoofd hangen..

Vanmorgen werd ik een beetje melancholisch wakker. Wellicht kwam dat omdat ik vrijdagavond puur toevallig naar de cult film Armageddon had zitten kijken. Ik weet het niet. Het themalied zat nog in mijn hoofd toen ik richting Arnhem reed voor alweer een nieuw avontuur met de jongens van het Safari joggen. I could stay awake just to hear you breathing. Aerosmith is dit keer helemaal ok.. keihard in de auto. Erg lekker. Kwart over 8 op een zaterdagochtend, dat is minder lekker.

De vorige Safari was helemaal geweldig. De kuddes edelherten vlogen ons links en rechts voorbij. Het weer was fantastisch, de sfeer geweldig. (lees ook op http://bigsmilerunning.nl/2012/10/27/safari-joggen-op-zoek-naar-de-veluwse-big-five/) Meestal probeer ik op mijn hoogtepunt te stoppen. Maar goed, in dit geval maak ik een uitzondering. Wat is er immers leuker dan 1 keer met de Safari joggers mee lopen? Inderdaad, twee keer… En meer dan 20 kilometer maakt het nog een keer extra de moeite waard. Watch you smile while you are sleeping. En ach.. met zo’n liedje in mijn hoofd.. dan moet het toch zeker goed komen.

Het is mistig, nevelig. Of is het laag hangende bewolking? Het uitzicht is minder rooskleurig dan dat ik had gehoopt. Zo’n mooie zonopgang met zacht roze, oranje kleurig lucht zit er niet in vandaag. De damherten trekken er gelukkig niets van aan. Al na 5 minuten zien we een groepje van 4 lopen. While you’re far away and dreaming. Nog van de vorige keer herinner ik me dat de edelherten op de grote vlaktes rond hangen. Dus waar wachten we op. I could spend my life in this sweet surrender. Hahaha.. Het is absoluut niet nodig om met muziek op te rennen.

Op de vlakte is het gelijk bingo. Dichtbij zien we een hinde met haar witte achterste. Ze ziet er prachtig uit. Net als ik me afvraag wat zo’n mooi vrouwtjeshert hier zo alleen doet, hoor ik dat daar achter de rest van de kudde staat. Snel de iPhone uit de houder om foto’s te maken. Het is kansloos. Ze staan veel te ver weg. Nog sneller er achter aan.. I could stay lost in this moment forever. Nog kanslozer.. De edelherten vluchten de dichte bebossing in. Ik zie ze in de verte naar ons kijken. Vergis ik me of zie ik een van die edelherten een beetje cynisch lachend naar ons kijken voordat hij weg rent.

We rennen door naar de Loenermark. Wellicht komen we daar wilde zwijnen tegen. Trouwens, verder nog helemaal niemand tegen gekomen.. geen fotografen.. geen mountainbikers. helemaal niemand.. heerlijk. wat een feestje!! Where every moment spent with you is a moment I treasure.

Ik merk dat de blubber best wel zwaar loopt. Of is het wellicht die rugzak met water die ik mag uit proberen. Hier is geen Chi running techniek tegen opgewassen. Mijn mede-jogger vertelt over waterdichte sokken. Ik vraag hem of dat werkt en hoe dat dan werkt? En hoe dat dan in de wasmachine gaat? Echt van die hardloop-praat. Hij weet het ook niet. Hij heeft ze voor het eerst aan en belooft me lachend om straks door een enorme plas te lopen. Cool! Het is trouwens best wel glad en dus oppassen. Don’t want to close my eyes. I don’t want to fall asleep.

Ook mijn laatste kans om een kudde edelherten op de foto te zetten gaat in nevel op. Opbeurend vertelt onze gids dat we straks wellicht nog heel misschien met wat mazzel een paar zwijnen zouden kunnen tegen komen. Gelukkig kunnen we vrijwel zeker rekenen op de fotogenieke schotse hooglanders. Geweldig beesten!! Ze blijven ook zo lekker rustig en decoratief staan. Altijd weer leuk om van dichtbij te zien en prima voor een paar redelijke foto’s. Cause I’d miss you babe. And I don’t want to miss a thing.

Van de zwijnen zien we alleen hun gewroet in de modder. “Verse sporen” vertelt onze gids. “Altijd oppassen met verse sporen” denk ik als ik met een klein sprongetje over een enorme vlaai vlieg. Ook de tijd is voorbij gevlogen. Toch zeker 2 en een half uur aan het lopen geweest. Cause even when I dream of you. The sweetest dream will never do. Dat lied blijft maar in mijn hoofd. Wellicht het idee voor 2013, zo’n ingebouwde mp3 speler. Mijn co-jogger banjert nog even door de zijkant van een vrij grote plas. No way dat die sokken water dicht zijn.

In de verte zie ik de eerste tekenen van beschaving al opdoemen. Daar achter staan, als het goed is, nog steeds onze auto’s. Ik voel dat ik lekker heb gelopen en twijfel of ik misschien nog een stukje verder ga. Wellicht nog wat zwijnen jagen of wellicht een das.. Moeflons.. Ach,.. volgende keer. Het was zeer de moeite waard. Ontzettend lekker gelopen in fantastische natuur. I’d still miss you babe.  And I don’t want to miss a thing. Lachend stap ik in de auto. Ik zie dat ik tot mijn heupen onder de modder zit. Tijd voor een ander liedje.

4 gedachten over “En dat blijft dan maar gewoon in je hoofd hangen..

  1. Mooie blogpost. En dat liedje van Aerosmith, dat is onze openingsdans geweest op ons huwelijk dus ik vind dat gelijk geweldig. Ik zei het al eerder, die safariloop wil ik zeker ook wel eens doen. Lijkt me super indrukwekkend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *