Workshoppen in Eindhoven.. Chi Running

Sommige mensen vragen me hoe het kan dat ik vorig jaar bijna kapot ging in de halve van Eindhoven en dat ik dit jaar de hele fluitend liep. Had ik misschien pillen geslikt? Nou ja.. Alles is zeker anders dan een jaar geleden.. Maar de belangrijkste verschillen zijn dat ik veel makkelijker loop en dat ik meer plezier in hardlopen heb. Enne.. Chi Running..!!

Vorig jaar mocht ik meedoen met een verkorte workshop Chi Running van David van der Linden (www.slimlopen.nl) als voorbereiding op de halve marathon. In die workshop zag ik dat mijn hardloop stijl gebaseerd was op kracht. Ik ervaarde dat het allemaal anders kon.. soepeler.. Drie weken laten liep ik die 21 km zonder vertrouwen in de nieuw technieken. Ik wilde hem strak lopen in een leuke tijd. Het enige wat strak was, was na afloop mijn gezicht.. kil en wezenloos starend terwijl mijn koude lichaam totaal uitgeblust en onderuitgezakt aan een tafel hing. Er was zeker twee uur en een toffe vriendin voor nodig om mij een beetje op de been te krijgen.

Het moest anders en ik had de technieken daarvoor al aangereikt gekregen. Stapje voor stapje probeerde ik de basis aan te leren. Telkens de focus op iets anders. Voeten, onderbenen.. buik.. schouders.. ademhaling.. Ik las het boek “Chi Running” van Danny Dreyer. Ik begon soepeler te lopen. Ik vond het leuker. En toch.. begon mijn onzekerheid op te spelen. Waarom had ik last van mijn schouder? Was ik echt ontspannen? Ik wilde feedback. Dus ging ik terug naar David voor een nieuwe workshop.

In de workshop zaten ongeveer 10 lopers van diverse pluimage, van startende vrachtwagenchaffeurs tot enthousiaste marathon loopsters, uit alle delen van het land en ook uit Belgie. Het is trouwens werkelijk niet te geloven hoeveel gebruik wordt gemaakt van Evy. Deze Belgische presentatrice zorgt onmiskenbaar met haar charmante accent voor de geboorte van hele volksstammen lopers. Na wat nieuwsgierig googlen heb ik mijn eerste afkeurende beeld moeten aanpassen.. zeker en vast.

We beginnen met een rondje lopen zodat David een idee krijgt van onze hardlooptechnieken. Daarna vertelt ieder zijn verhaal en zijn ambitie… lekker lopen, blessure vrij lopen, 10 km.. halve marathon.. hele marathon en nog verder. In de groep zit ook nog een jonge vrouw die vanwege voetblessures over gestapt is op rennen op ingetape-te voeten met sokken. Zelden zo’n diverse groep bij elkaar gezien. Minstens zo divers als door hem meegenomen schoenen. Mijn Vibram’s Minimalist schoenen vielen nauwelijks op tussen de verschillende “five vingers”.

Tijd om eerst te gaan werken aan onze houding. Die blijkt niet altijd even goed. Zou geen verrassing moeten zijn maar in deze setting een pijnlijke constatering.  Mijn ego is terug naar normale proporties. We oefenen het lichten van de hielen met kauwgum onder onze tenen, kruin omhoog.. Daarna legt hij uit dat we meer gaan lopen op de zwaartekracht door voorover te hellen. We gebruiken vooral onze buik en visualiseren dat we een grote bal in onze armen hebben en/of een paardekar voort trekken. Ieder trapt daarna in “de schildpad” een oefening die laat zien dat we nog niet voldoende gebruik maken van de zwaartekracht. David vertelt anekdotes, geeft tips en strooit met voorbeelden. Een nieuwe wereld gaat voor ons open.

Tijdens een rondje op de baan laat David me zien dat het ook mis is met mijn heupen. Ik heb geen active buik. Het enige wat mijn ego nog op de been houdt is de gedachte aan die ene marathon. Ik ben teveel bezig met het alle tips en oefeningen. David legt uit dat het heel lastig is om alle tips tegelijkertijd te implementeren. Hij adviseert om gewoon lekker te lopen en op 1 ding te letten. In mijn volgende rondje loop ik al lekkerder, gefocust op mijn buik trek ik die paardekar met gemak vooruit. Ik kijk vol respect naar mijn heldin die inmiddels op natte sokken haar rondjes doet.

Mijn inlevingsvermogen komt pas echt goed op gang als wij ook op onze blote voeten gaan lopen. Nu was het niet echt super koud maar zo’n natte tartanbaan voelt toch minder. Glimlachend denk ik aan het zandstrand van Barcelona en ga er voor. Opvallend is dat de meeste van de oefeningen nu een stuk beter gaan. Het ontbreken van bescherming zorgt er blijkbaar voor dat ik wel natuurlijker gaat lopen.

Gauw de schoenen weer aan want we gaan oefenen in de grind en zandbak. Daar lopen we als een beginnend ponyclubje in draf achter elkaar zonder al te veel sporen te maken. Met een bijpassend muziekje zou dit zomaar wel eens een hit op youtube kunnen worden. Fijn dat de afsluitende video op de gewone baan wordt gemaakt.

Terug in het gebouw analyseren we de video. Ik zie meteen dat mijn rug niet helemaal recht is. David vertelt me dat dit te maken heeft met mijn buikspieren. De geadviseerde oefeningen liegen er niet om. Moe, tevreden en vol realisme rij ik terug naar huis. De auto lijkt wel ietsje ruimer.

Het Chi Running virus heeft me helemaal te pakken. Ik oefen de hele dag door.. 100 steps up bij het tandenpoetsen.. Kruin omhoog en hielen lichten op mijn werk.. op sokken lopen in huis.. buikspier oefeningen in de auto..  Yep.. het is een hardnekkig virus en daar kunnen geen pillen tegen op..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *