Op naar de 1e marathon

Het valt nog niet mee. Ik zit nu op een trainingritme van ruim 60 km per week. Dat gaat best goed, geen spierpijn, geen last van enkels, geen moeilijkheden om me te motiveren. Het lastigste is wel de tijd. De dagen worden korter dus minder mogelijkheden om na het werk te lopen.

Gelukkig werk ik in een nabije stad. De tocht tussen mijn werk en mijn huis is ruim 25 km, dwars door de Veluwe. Vorige week heb ik die voor de tweede keer gelopen. Deze keer met een korte extra omleiding van een km of 6 over de Loenermark. Ik kwam daarmee op ruim 33,5 km. Het lopen ging best wel ok. Het was ver, verder dan dat ik ooit had gelopen.

Eigenlijk heb ik totaal geen last van mijn benen. Die zijn tijdens de hele tocht totaal ontspannen en voelen goed. Waar ik last van heb zijn gespannen schouders, vooral de rechter speelt erg op. Niet zozeer de schouder spier maar de spier op mijn rug die verbonden is aan mijn schouder. Het lukt me telkens maar eventjes om hem tijdens de loop te ontspannen. Eigenlijk weet ik niet wat ik er aan kan doen, behalve ontspannen lopen. Of het moet zijn dat die massage begin oktober me wellicht gaat helpen.

Een ander probleem is dat ik in de laatste 10 km honger begon te krijgen. Niet dat mijn maag rammelde maar als je opeens heel erg veel zin hebt in een grote friet satesaus en die gedachte laat je niet meer los… dan weet je dat je eigenlijk al te laat bent.. Ik had niets.. meer geen dextro en eigenlijk ook geen water. Langzaam maar zeker wordt het dan steeds lastiger. Daar waar je even daarvoor nog dacht dat je nog dat extra rondje zou maken, lijkt dat nu een onmogelijke opgave. Je wil maar een ding naar huis, naar dat bordje pasta.. die kom soep..  en het extra rondje kan alleen maar richting de friettent..

Motivatie is heel belangrijk. Ik loop nu zeker 4 a 5 keer per week. Het weer is ok. De routes zijn prachtig. Ik vind het leuk om te doen. Toch merk ik dat de steun van je omgeving ook een factor is. Mensen die bij de finish staan, mensen die het stoer vinden, mensen die denken dat je nu helemaal gek bent geworden.. ze helpen me allemaal mee voor dat ene doel.. die eerste marathon.. ik heb er zin in.. ik ben er bijna klaar voor..

 

 

2 gedachten over “Op naar de 1e marathon

  1. Ok je bent stoer, knettergek, compleet losgeslagen en heeeel erg eigenwijs!
    Zo… Je haalt de marathon zeker!!!
    Good luck!!! Enne… Dat probleem dat de dagen eerder donker worden, vind ik ook erg jammer.
    Misschien heb ik nog wel een helm met een lamp erop… K zal s ff kijken!

  2. Hoi! Net je blog ontdekt en tref ik je meteen in de aanloop voor je allereerste marathon. Wat spannend! Ik herinner me mijn allereerste nog héél erg goed, wat een belevenis. Met de voorbereiding die je achter de rug hebt denk ik dat het voor jou een feestje wordt daar in Eindhoven. Ik wnes je alvast veel succes en zal zeker komen kijken om te zien hoe het is geweest. En wie weet zien we elkaar wel… ik loop in Eindhoven de halve. Sportieve groetjes, Julie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *