De sneeuwroute… in het maanlicht..

Laatst las ik een artikel over trail running in de nacht. Het leek me helemaal geweldig. Wel werd afgeraden om het in je eentje te doen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik wel even heb gedacht om het toch te doen. Waar vind ik immers een gek die met me mee wil?

Tijdens het klaar maken voor de training van de lange afstand groep denk ik er weer aan. Ik neem mijn reflecterend hesje en de kerstverlichting mee. Het is altijd weer een verrassing wat we gaan doen. Het is min 7 dus muts en handschoenen zijn geen overbodige luxe. En ik moet ook nog haasten want ik ben al laat.

Inderdaad iedereen staat al buiten, niet echt te wachten. 7 uur is immers 7 uur en 5 over 7 is dat niet. Ik ren de kleedkamer in en met muts op/jas uit weer naar buiten. Gelukkig is รฉรฉn van de lopers blijven wachten. Ik bedank hem en vraag voorzichtig wat we gaan doen. Rondje apeldoorn over sneeuwvrije paden? Die vraag was de vorige training ook al niet echt bijdehand. “De sneeuwroute”. Huh? Ik versta het goed. De sneeuwroute, blijkt een soort traditie binnen deze groep in het geval dat er een flink pak sneeuw ligt. Hij versnelt nog eens.

Hij kijkt me aan als we onder de straatverlichting langzaam de achterste groep lopers naderen. Ik zie geen bekenden van afgelopen zaterdag. We moeten nog even door. Ik zet hem in de derde versnelling en zie ik in de verte de snellere groep het bos in duiken. Boven me schijnt de maan, niet vol maar voldoende vol om de besneeuwde paden te verlichten. De meegenomen hoofdlampen zijn absoluut niet nodig en gaan uit. Ik zie zelfs mijn schaduw in de sneeuw. Dit is gaaf. Dit is precies wat ik wilde.

Voor deze groep is dit een normale avond. Lekker rennen met zijn allen in de sneeuw. Het is zo helder en helemaal niet donker. De sneeuw zorgt voor een weerkaatsing van het licht.. ofzo.. Ik weet het niet maar mooi is het. En dan die maan.. en de sterren.. Wel een beetje oppassen, door de sneeuw zie je de randen van het pad niet. Welk pad? Zelfs het pad ontvouwt zich vanzelf. Ik struikel bijna over een verborgen boomstronk. Zeg.. focus.. Shit.. nu gaat het wel erg snel. Ik moet lossen. Ik weet dat er nog lopers achter me zijn en ben toch blij dat iemand een beetje gas terugneemt en een klein stukje voor me gaat lopen.

Gezellig zo’n groep.. Tijdens het lopen heb ik nog voldoende lucht over om met anderen te praten over de training van zaterdag, over marathons Terschelling, Amsterdam, Rotterdam, Barcelona.. Over trainingsweekenden.. Dit is geen hardlopen meer, dit is een andere manier van leven.. Ik geniet met volle teugen. Ik ben het inschrijfformulier vergeten maar dat komt de volgende keer zeker. Het is min 7 maar ik voel helemaal geen kou. Ook met deze groep is het niet koud.. Mooi.. Heel mooi..

7 thoughts on “De sneeuwroute… in het maanlicht..

  1. slapen doen we ’s nachts. in jouw geval niet meer. wat een cool verhaal, in de schaduw van de maan.

    fijn om te lezen.

  2. Wauwie… jij maakt bijna een sprookje van hardlopen! Staat ook nog op mijn lijstje, loopje in de nacht. Voorlopg loop ik hier op mijn werk heel de nacht… maar gelukkig niet zo hard… tijd om tussendoor blogjes te lezen in de baas zijn tijd.. luxe ๐Ÿ™‚

    • Dank je.. het was ook echt fantastisch. vanavond weer.. misschien.. Werken in de nacht? ok.. tjonge.. Voordeel dat je dan overdag voldoende tijd hebt om hard te lopen.. ๐Ÿ™‚

      • Valt tegen… Je benen worden pap van nachtdienst en je uurtjes slaap moet je toch maken hรจ?!!
        Sla ze liever over hoor…

  3. Je had mee moeten doen aan de nachtrun van Rinus Running van afgelopen vrijdag. Dat was echt nachtlopen met start om 22.00 uur om 50-75 of 100 km te gaan lopen over het strand (start was in den helder). Hou het in de gaten voor volgend jaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *